De pruimenbomen hebben al het blad verloren en de bladeren aan de druivenstokken verkleuren geel. Hier en daar staat de snijbiet er nog fris bij maar de meeste planten ben ik aan het opruimen. De courgette en de lampionbes (physalis) gaan naar de compost. De plek waar de aardappels stonden is natuurlijk al een tijdje leeg. De tuin wordt steeds kaler. Tijd om aan de slag te gaan met de structuur voor de moestuin. Ik wil nieuwe paden maken en mijn buxusstekjes gaan uitplanten. De grote hagen op de grens met mijn buren afmaken. Maar dan moeten de ligusterstekjes nog wel op tijd wortels gaan maken. En dan straks weer plannen maken en groenten uitkiezen!

Ik heb nog een paar ecolette-appeltjes liggen voor een appelcrumble. En twee manden met aardappelen voor de winter. In de tuin staat nog prei, spruitjes en boerenkool.

Natuurlijk ging er afgelopen jaar ook wel wat mis. Mijn bietjes waren ineens kolossaal. En natuurlijk hier en daar het onkruid sterker dan ik. Kijk maar naar de foto’s. Oei! Maar het onkruid is nu helemaal weg. Rigoreus wieden: daar heb je altijd wel veel eer van!

Mijn vakantie is weer voorbij. Ik zit weer dagelijks achter mijn computer. Het is uit met later opstaan en lekker koffie drinken in het ochtendzonnetje. Niet meer ’s ochtends konijntjes kijken en geen moederfazant met haar kleintjes voorbij zien komen.

Vlak voor onze vakantie hebben we de water- en elektriciteitsleidingen aangelegd. Wat een luxe!
We eten weer regelmatig uit de tuin. Tuinbonen en peultjes zijn op. En nu eten we regelmatig (ronde) courgette, aardappeltjes, tomaten en bietjes en snijbiet. Van snijbiet maak ik hartige taart. Ik kook de gesneden snijbiet tien minuten, meng een bakje ricotta met 3 eieren en dat gaat samen in een taartvorm met bladerdeeg. Heerlijk! Net spinazietaart. Wat maken jullie van snijbiet? Ik heb het ook wel eens gewokt als paksoi maar dat vond ik geen succes.

Het gras is deze zomer flink gaan groeien. Ik zit vol met plannen voor de nazomer en herfst. Gras bijzaaien, verder met het terras en aan de slag met mijn buxusvakken voor de moestuin. Mooie klimroos tegen het huisje planten. En het huisje schilderen en leuk inrichten. Maar morgen eerst de net uitgeplante winterprei water geven.

Een hoofdzekering laten indraaien en een slimme meter laten activeren door de monteurs van de netbeheerder krijg je niet in één week voor elkaar. Ook niet in twee of drie. Het heeft maar liefst vier weken geduurd! Maar nu heb ik eindelijk stroom in mijn tuinhuisje. Niet dat ik meteen met een elektrische heggenschaar of grasmaaier mijn tuin ga bewerken. Ik heb het eerlijk gezegd nog niet echt gemist. Maar elektriciteit is nu wel handig om te klussen. En straks voor een koelkastje en waterkoker zodat kan ik lekker kan koken op de tuin.

En de eerste grassprietjes staan fier omhoog. Gisteren zag ik nog geen enkel sprietje en vandaag lag er een groene waas overheen. Hopelijk kunnen we het grasveld in de vakantie gaan gebruiken.

Alles lijkt nu in een stroomversnelling te gaan.

Gazon en terras aanleggen, klussen in mijn tuinhuisje, zaaien, wieden en oogsten daar ben ik dit jaar druk mee. Maar ik ben ook bezig om mijn plan voor de tuin vorm te geven. Ik houd erg van formele tuinen en ik heb het in mijn hoofd gehaald om een formele moestuin aan te leggen. Dat vergt enige voorbereiding.
Ik ga vier vakken met heggen maken voor groente. De vakken staan nu al globaal in de tuin maar de lijnen voor de heggen heb ik net getekend. In de vakken pas ik wisselteelt toe. In het midden komt een cirkel voor kruiden.

Ik hanteer nu vier groepen:
a. aardappelen
b. bladgroente en kolen: boerenkool, spruitjes, sla en snijbiet
c. wortelgroente: bietjes, uien en pastinaak
d. peulgewaasen: tuinbonen, peultjes en sperziebonen

Links zie je mijn tekening met mijn tuinplan en rechts de moestuin bij Versailles: Le Potager du Roi. De carrees in de tuin van Versailles zijn wel véél groter. De moestuin van de koning moest in die tijd natuurlijk meer magen vullen dan ons driekoppige gezin.
Ik heb inmiddels een enorme verzameling van buxusstekken staan. Mijn idee is dat de haagjes straks de beschemnetten wat steun geven en dat de konijntjes niet zo makkelijk de moestuin kunnen leeg eten. Op de lange termijn want het duurt natuurlijk wel even voordat de haagjes hoog genoeg zijn.

Mijn inspiratie:

Links een oude plattegrond van de tuin bij Paleis het Loo en rechts de tuin bij Slot Zeist.

Verder lezen:
• Le Potager du Roi
• Chocolate and Zucchini over Le Potager du Roi
• Madamme Zsa Zsa vertelt… over vruchtwisseling

Eindeloos ben ik bezig geweest met het stukje grond voor ons gazon een beetje glad te maken. Egaliseren zal ik het niet noemen. Ik ben misschien te ongeduldig, snel verveeld of juist gemakzuchtig maar egaliseren is duidelijk niet mijn sterkste kant. Tijdens mijn eindeloze gehark bedacht ik: er moet een grasmaaier overheen kunnen, het ziet er beter uit dan het was en deze zomer kan ik er al op picknicken! Dus heb ik de halve zak graszaad er overheen gestrooid.

Ter verstrooiing heb ik nog een paar foto’s gemaakt van de pruimen en bramen. En een overzicht van mijn tuin om weer een goed gevoel te krijgen.

Typisch! Zelfs mijn foto van mijn toekomstige grasveldje is scheef!

En kijk: Mirabelle de Nancy pruimen (kan ik straks zelf die heerlijke franse jam maken) en veel bramen.

Vandaag zag ik in twee tuinboonplanten zwarte luis. Gatsie. Ik heb meteen de hele plant eruit getrokken. Er was al één tuinboon bobbelig en hopelijk is de rest op tijd te oogsten voordat weer alles ineens weer helemaal zwart ziet. Sommige planten maken zijscheuten met nieuwe toppen. Die heb ik ook allemaal verwijderd. Dit keer niet genoeg voor mijn recept met pasta. Van de tuinbonen wil ik puree maken en dan net als humus op stukken brood eten. Mmmm… tijd voor een picknick.

Update: ik las in De Tuinliefhebber dat je zwarte luizen kunt bestrijden met brandnetelgier. Ha, zijn die brandnetels toch nog ergens goed voor! Het beste kan je de planten met je vingers bedruipen met de brandnetelgier. Gieten of sprayen schijnt minder effectief te zijn.

De rest van de tuin staat er mooi bij. Snijbiet doet het goed en het staat zo mooi. De lollo rosso kropjes zijn al te oogsten. Alleen al mijn boerenkool plantjes zijn aangevreten. Aan de gaten in het net te zien kunnen vogels doorheen. Maar ik ben nog op tijd voor een tweede zaaironde.

De roos Climbing Iceberg en de witte digitalis bloeien nu heel mooi!

Zondag was er op ons complex een stekjesruilmiddag georganiseerd. Op schragentafels hadden we onze kratjes met stekjes uitgestald. Met nieuwsgierige blikken en af en toe de uitroep “heeft iemand interesse in…” ruilden we onze plantjes. Ik had tomatenplantjes, courgetteplantjes, een druivenplant, een emmer vol met geranium endressi en herfstanemonen meegenomen. En kwam thuis met nieuwe aanwinsten: Gloriosa knollen, citroenkomkommer, olijftomaat, hosta, akelei en zaden van afrikaantjes en goudsbloem. Ik ben heel blij met de Gloriosa, wat een mooie bloem! Wat een verrassing! En de citroenkomkommer! Hij staat al in mijn muurkasje.

Gisteren ben ik gestart met de aanleg van een terras. Ik heb de bandjes (de randen) ingegraven, netjes uitgemeten en waterpas gezet. Best zwaar werk en vandaag had ik natuurlijk flink spierpijn. Maar binnenkort kan ik dan eindelijk mijn zandberg verplaatsen en de grond er onder gebruiken voor mijn bladgroente. Dit jaar heb ik groepen gemaakt om wisselteelt te gaan toepassen. En de sla en boerenkool moet nodig uitgeplant worden!

Vandaag heb ik de hele dag gewerkt aan mijn toekomstige gazon. Perfecte grond dat wel maar ik kwam tijdens het loswoelen en spitten toch nog veel kweek tegen. Soms zelfs nog een stuk brandnetelwortel. Ik weet dat ik er brandnetelgier, -soep en -thee van kan maken. Maar ik wil de brandnetels helemaal weg hebben. Op de onkruidcomposthoop groeit het zelfs gewoon verder. Onverwoestbaar en onvermoeibaar, die brandnetels.
Op sommige stukken waren de kleiklonten nog te hard: wederom spitten dus. Maar gelukkig is een groot deel mooie losse grond, klaar om te egaliseren.

Maar terwijl ik aan het ploeteren was op die grond bedacht ik dat ik nodig de druiven moet gaan opbinden, een klimnet voor mijn hoge peulen moet gaan maken, zand voor het terras moet verplaatsen omdat de grond eronder bestemd is voor sla en kolen, palen moet gaan slaan voor de bramen, dahliazaaisels planten, losso rossa uitplanten en de uien in de grond stoppen. En toen zag ik het even niet meer zitten… Dus hier komen foto’s om mij weer wat beter te voelen:

Links de tuin in 2007 en rechts zoals ik vandaag vertrok.

Het stuk grond voor gazon.

Wat staan veel bomen nu weer prachtig in bloei. Onderweg naar de Betuwe zag ik boomgaarden vol bloesems. Maar ook rondom Utrecht zie ik peren-, pruimen en kersenbloesems. Hopelijk komt er de komende weken geen vorst meer zodat we kunnen genieten van kilo’s pruimen uit eigen tuin! Ik dinsdag zag zelfs bloemetjes in de aardbeiplantjes.
Vorig weekend heb ik de grond los gemaakt voor de aardappelen. En ik heb een haag geplant zodat de tuin meer structuur krijgt en we een beetje vrij zitten als we luieren op ons grasveldje of op het terras rosé drinken.
Zaterdag start voor mij het “algemeen werk” op het volkstuincomplex weer. Ik ontmoet iedere keer weer nieuwe mensen met hun eigen verhaal. Ik heb er weer zin in! Zondag ga ik de Toluca aardappelen in de grond stoppen, de lage peulen voorzien van rijshout en hoge peulen een alvast een klimnet geven en starten met de haag aan de andere kant. Ik heb vorig jaar de liguster gestekt, dat gaat heel makkelijk. Maar om de stekjes te kunnen planten moet ik eerst aan de slag: kweek en brandnetels trekken en spitten.

Soms heb je dat. Veel zin om naar de tuin te gaan, ook nog eens de tijd om naar de tuin te gaan maar dan zit het weer tegen. De hele ochtend stond ik in de motregen te ploeteren in zware klei. De klei was alweer iets te nat dus ging het niet zo goed. En ben je op zo’n dag haastig naar het schoolplein gefietst wordt het alsnog een stralende dag.
Ik heb toch nog wat gedaan. Wat spinazie gezaaid en afgeschermd tegen de vogels en flink wat brandnetels weggehaald. Die brandnetels groeien alweer flink maar passen natuurlijk niet in mijn kindvriendelijke tuin. Ik was trouwens vanochtend vrij vroeg op de tuin en ik kon nog net een konijntje zien weg hupsen.

We zijn morgen allemaal vrij dus gaan we lekker de hele dag! Het gaat maar liefst 22 graden worden.