Fotograaf Ernst Seaber had een mooie aprildag uitgekozen om foto’s te maken op ons volkstuincomplex. We waren een middagje naar tuin en mijn zoon en ik waren net een potje aan het Stratego-en toen Ernst kwam vragen of hij een foto van ons mocht maken. Ik was toch aan het verliezen van van mijn zevenjarige zoon die een bijna niet te veroveren opstelling had neergezet.

Klik op de foto voor een uitvergroting!

Fotograaf: Ernst Seaber

Het is erg leuk om zulke mooie foto’s van mijn lievelingsplek te hebben. Ik kon het natuurlijk niet laten om de fotograaf in actie te fotograferen. Het gebeurt je tenslotte niet dagelijks dat je onderwerp van een foto bent!

De konijnen hebben door de lang aanhoudende sneeuw geen voedsel meer en beginnen de basten van mijn appel- en perenbomen kaal te vreten. Ze zijn door het laatste pak sneeuw nu ook begonnen aan mijn geliefde pruimenbomen ;-(. Op advies van een fruitboomexpert, die ons ieder jaar komt helpen met snoeien, heb ik de basten van de bomen dichtgeplakt met tape (foto vergeten te maken). De konijnen zullen nooit de hele bast opeten. In het voorjaar zullen de sapstromen gedeeltelijk door het hout en door de resterende bast gaan. De onderlaag is kwetsbaar en mag niet uitdrogen of nat worden. Vandaar dus het plakband.

Begint het bij jullie ook al te kriebelen? Ik ga eind van de maand al weer wat zaaien. Pluksla en raapsteeltjes. Die raapsteeltjes ga ik proberen omdat Lisette er vorig jaar zo enthousiast over schreef. Ik las dat je het net als rucola door de pasta mengen. Dat lijkt me erg lekker. In de tuin wil ik nog aan de slag met de structuur van mijn vier grote vakken. Maar dan moet de vorst wel even wegblijven omdat anders de grond te hard is.
Mijn zoontje is ook weer bezig met de tuin. Hij heeft vandaag een leuke tekening gemaakt. Kijk eens naar de bietjes. Hij weet dat ze onder de grond groeien. Ik was verrast! Toen ik er naar vroeg zei hij: “duh… ik zie je ze toch opgraven.”

De pruimenbomen hebben al het blad verloren en de bladeren aan de druivenstokken verkleuren geel. Hier en daar staat de snijbiet er nog fris bij maar de meeste planten ben ik aan het opruimen. De courgette en de lampionbes (physalis) gaan naar de compost. De plek waar de aardappels stonden is natuurlijk al een tijdje leeg. De tuin wordt steeds kaler. Tijd om aan de slag te gaan met de structuur voor de moestuin. Ik wil nieuwe paden maken en mijn buxusstekjes gaan uitplanten. De grote hagen op de grens met mijn buren afmaken. Maar dan moeten de ligusterstekjes nog wel op tijd wortels gaan maken. En dan straks weer plannen maken en groenten uitkiezen!

Ik heb nog een paar ecolette-appeltjes liggen voor een appelcrumble. En twee manden met aardappelen voor de winter. In de tuin staat nog prei, spruitjes en boerenkool.

Natuurlijk ging er afgelopen jaar ook wel wat mis. Mijn bietjes waren ineens kolossaal. En natuurlijk hier en daar het onkruid sterker dan ik. Kijk maar naar de foto’s. Oei! Maar het onkruid is nu helemaal weg. Rigoreus wieden: daar heb je altijd wel veel eer van!

Mijn vakantie is weer voorbij. Ik zit weer dagelijks achter mijn computer. Het is uit met later opstaan en lekker koffie drinken in het ochtendzonnetje. Niet meer ’s ochtends konijntjes kijken en geen moederfazant met haar kleintjes voorbij zien komen.

Vlak voor onze vakantie hebben we de water- en elektriciteitsleidingen aangelegd. Wat een luxe!
We eten weer regelmatig uit de tuin. Tuinbonen en peultjes zijn op. En nu eten we regelmatig (ronde) courgette, aardappeltjes, tomaten en bietjes en snijbiet. Van snijbiet maak ik hartige taart. Ik kook de gesneden snijbiet tien minuten, meng een bakje ricotta met 3 eieren en dat gaat samen in een taartvorm met bladerdeeg. Heerlijk! Net spinazietaart. Wat maken jullie van snijbiet? Ik heb het ook wel eens gewokt als paksoi maar dat vond ik geen succes.

Het gras is deze zomer flink gaan groeien. Ik zit vol met plannen voor de nazomer en herfst. Gras bijzaaien, verder met het terras en aan de slag met mijn buxusvakken voor de moestuin. Mooie klimroos tegen het huisje planten. En het huisje schilderen en leuk inrichten. Maar morgen eerst de net uitgeplante winterprei water geven.

Een hoofdzekering laten indraaien en een slimme meter laten activeren door de monteurs van de netbeheerder krijg je niet in één week voor elkaar. Ook niet in twee of drie. Het heeft maar liefst vier weken geduurd! Maar nu heb ik eindelijk stroom in mijn tuinhuisje. Niet dat ik meteen met een elektrische heggenschaar of grasmaaier mijn tuin ga bewerken. Ik heb het eerlijk gezegd nog niet echt gemist. Maar elektriciteit is nu wel handig om te klussen. En straks voor een koelkastje en waterkoker zodat kan ik lekker kan koken op de tuin.

En de eerste grassprietjes staan fier omhoog. Gisteren zag ik nog geen enkel sprietje en vandaag lag er een groene waas overheen. Hopelijk kunnen we het grasveld in de vakantie gaan gebruiken.

Alles lijkt nu in een stroomversnelling te gaan.

Gazon en terras aanleggen, klussen in mijn tuinhuisje, zaaien, wieden en oogsten daar ben ik dit jaar druk mee. Maar ik ben ook bezig om mijn plan voor de tuin vorm te geven. Ik houd erg van formele tuinen en ik heb het in mijn hoofd gehaald om een formele moestuin aan te leggen. Dat vergt enige voorbereiding.
Ik ga vier vakken met heggen maken voor groente. De vakken staan nu al globaal in de tuin maar de lijnen voor de heggen heb ik net getekend. In de vakken pas ik wisselteelt toe. In het midden komt een cirkel voor kruiden.

Ik hanteer nu vier groepen:
a. aardappelen
b. bladgroente en kolen: boerenkool, spruitjes, sla en snijbiet
c. wortelgroente: bietjes, uien en pastinaak
d. peulgewaasen: tuinbonen, peultjes en sperziebonen

Links zie je mijn tekening met mijn tuinplan en rechts de moestuin bij Versailles: Le Potager du Roi. De carrees in de tuin van Versailles zijn wel véél groter. De moestuin van de koning moest in die tijd natuurlijk meer magen vullen dan ons driekoppige gezin.
Ik heb inmiddels een enorme verzameling van buxusstekken staan. Mijn idee is dat de haagjes straks de beschemnetten wat steun geven en dat de konijntjes niet zo makkelijk de moestuin kunnen leeg eten. Op de lange termijn want het duurt natuurlijk wel even voordat de haagjes hoog genoeg zijn.

Mijn inspiratie:

Links een oude plattegrond van de tuin bij Paleis het Loo en rechts de tuin bij Slot Zeist.

Verder lezen:
• Le Potager du Roi
• Chocolate and Zucchini over Le Potager du Roi
• Madamme Zsa Zsa vertelt… over vruchtwisseling

Eindeloos ben ik bezig geweest met het stukje grond voor ons gazon een beetje glad te maken. Egaliseren zal ik het niet noemen. Ik ben misschien te ongeduldig, snel verveeld of juist gemakzuchtig maar egaliseren is duidelijk niet mijn sterkste kant. Tijdens mijn eindeloze gehark bedacht ik: er moet een grasmaaier overheen kunnen, het ziet er beter uit dan het was en deze zomer kan ik er al op picknicken! Dus heb ik de halve zak graszaad er overheen gestrooid.

Ter verstrooiing heb ik nog een paar foto’s gemaakt van de pruimen en bramen. En een overzicht van mijn tuin om weer een goed gevoel te krijgen.

Typisch! Zelfs mijn foto van mijn toekomstige grasveldje is scheef!

En kijk: Mirabelle de Nancy pruimen (kan ik straks zelf die heerlijke franse jam maken) en veel bramen.

Vandaag zag ik in twee tuinboonplanten zwarte luis. Gatsie. Ik heb meteen de hele plant eruit getrokken. Er was al één tuinboon bobbelig en hopelijk is de rest op tijd te oogsten voordat weer alles ineens weer helemaal zwart ziet. Sommige planten maken zijscheuten met nieuwe toppen. Die heb ik ook allemaal verwijderd. Dit keer niet genoeg voor mijn recept met pasta. Van de tuinbonen wil ik puree maken en dan net als humus op stukken brood eten. Mmmm… tijd voor een picknick.

Update: ik las in De Tuinliefhebber dat je zwarte luizen kunt bestrijden met brandnetelgier. Ha, zijn die brandnetels toch nog ergens goed voor! Het beste kan je de planten met je vingers bedruipen met de brandnetelgier. Gieten of sprayen schijnt minder effectief te zijn.

De rest van de tuin staat er mooi bij. Snijbiet doet het goed en het staat zo mooi. De lollo rosso kropjes zijn al te oogsten. Alleen al mijn boerenkool plantjes zijn aangevreten. Aan de gaten in het net te zien kunnen vogels doorheen. Maar ik ben nog op tijd voor een tweede zaaironde.

De roos Climbing Iceberg en de witte digitalis bloeien nu heel mooi!

Zondag was er op ons complex een stekjesruilmiddag georganiseerd. Op schragentafels hadden we onze kratjes met stekjes uitgestald. Met nieuwsgierige blikken en af en toe de uitroep “heeft iemand interesse in…” ruilden we onze plantjes. Ik had tomatenplantjes, courgetteplantjes, een druivenplant, een emmer vol met geranium endressi en herfstanemonen meegenomen. En kwam thuis met nieuwe aanwinsten: Gloriosa knollen, citroenkomkommer, olijftomaat, hosta, akelei en zaden van afrikaantjes en goudsbloem. Ik ben heel blij met de Gloriosa, wat een mooie bloem! Wat een verrassing! En de citroenkomkommer! Hij staat al in mijn muurkasje.

Gisteren ben ik gestart met de aanleg van een terras. Ik heb de bandjes (de randen) ingegraven, netjes uitgemeten en waterpas gezet. Best zwaar werk en vandaag had ik natuurlijk flink spierpijn. Maar binnenkort kan ik dan eindelijk mijn zandberg verplaatsen en de grond er onder gebruiken voor mijn bladgroente. Dit jaar heb ik groepen gemaakt om wisselteelt te gaan toepassen. En de sla en boerenkool moet nodig uitgeplant worden!