Begin mei heb ik de courgettes in de volle grond gezet. Het was een gokje maar omdat we op vakantie gingen leek mij buiten in de volle grond beter dan thuis in het muurkasje. Een aantal planten heeft de kou van begin mei niet overleefd maar gelukkig laten een zes planten nu groei en bloemen zien. Zes courgetteplanten lijkt mij meer dan genoeg voor ons. Eigenlijk ook wel meer dan genoeg voor mijn buren, familie en vrienden. Dat wordt weer courgette in de pasta, courgettesoep en courgette in het zuur maken.

Ik heb al twee keer pompoen uitgeplant maar die worden steeds helemaal opgegeten door slakken.De plantjes stonden onder een net dus de fazant en konijnen kunnen het niet zijn geweest. Zelfs biervallen hebben niet geholpen. Mijn derde zaaipoging staat nu op de vensterbank en die laat ik eerst op het thuisterras flink groot worden. Vorig jaar had ik al zo’n pech maar nu ik ben nog op tijd voor een tweede en zelfs een derde poging.

De tuinbonen bloeien nu prachtig in het rood, wit en roze. Ik heb de eerste mieren al gezien dus er zullen nu ook snel zwarte luizen zijn. De brandnetelgier staat al te trekken op de tuin en binnenkort zal ik de toppen verwijderen. De peultjes zijn nu eindelijk aan het groeien en beginnen te bloeien. Ik had last van de bladrandkever maar nu zet de groei toch door! Gelukkig heb ik geen bestrijdingsmiddel zoals Spruzit nodig. In Spruzit zit het bestanddeel Pyrethrum dat schadelijk is voor rupsen en bijen. En omdat ik drie tuinen verderop mij druk inzet voor een tuin met vlinders en bijen wil ik het liever niet gebruiken.

Binnenkort kunnen we rucola uit de tuin eten en ik zag dat de kruisbessen ook al opschieten. De bramenstruik staat nu volop in bloei. En de paarse broccoli heb ik al uitgeplant. De twee nieuw-zeelandse spinazie plantjes slaan aan. De aardappels moeten nodig voor de tweede keer aangeaard worden. Topdrukte!

Ik ben ook nog steeds druk om meer structuur en vorm in mijn tuin aan te brengen. Dat betekent een beetje spitten voor mijn buxushaagjes en wat buxusstekjes planten. De buxus slaat niet overal goed aan. De stekken van de ligusterhaag groeien juist wel heel goed en slaan heel makkelijk aan. Met regenachtig weer gewoon in de grond duwen en regelmatig water geven. Dat is alles. Hierboven zie je een foto van de stekken van vorig jaar. En de basis van de zonnebloemenkamer, foto rechts, voor mijn zoontje staat er. Ik kan niet wachten tot augustus om de zonnenbloemen groot en bloeiend te zien.

Hierboven een overzicht van de tuin in mei en een klein geaderd witje op mijn aardbeiplanten.

Gazon en terras aanleggen, klussen in mijn tuinhuisje, zaaien, wieden en oogsten daar ben ik dit jaar druk mee. Maar ik ben ook bezig om mijn plan voor de tuin vorm te geven. Ik houd erg van formele tuinen en ik heb het in mijn hoofd gehaald om een formele moestuin aan te leggen. Dat vergt enige voorbereiding.
Ik ga vier vakken met heggen maken voor groente. De vakken staan nu al globaal in de tuin maar de lijnen voor de heggen heb ik net getekend. In de vakken pas ik wisselteelt toe. In het midden komt een cirkel voor kruiden.

Ik hanteer nu vier groepen:
a. aardappelen
b. bladgroente en kolen: boerenkool, spruitjes, sla en snijbiet
c. wortelgroente: bietjes, uien en pastinaak
d. peulgewaasen: tuinbonen, peultjes en sperziebonen

Links zie je mijn tekening met mijn tuinplan en rechts de moestuin bij Versailles: Le Potager du Roi. De carrees in de tuin van Versailles zijn wel véél groter. De moestuin van de koning moest in die tijd natuurlijk meer magen vullen dan ons driekoppige gezin.
Ik heb inmiddels een enorme verzameling van buxusstekken staan. Mijn idee is dat de haagjes straks de beschemnetten wat steun geven en dat de konijntjes niet zo makkelijk de moestuin kunnen leeg eten. Op de lange termijn want het duurt natuurlijk wel even voordat de haagjes hoog genoeg zijn.

Mijn inspiratie:

Links een oude plattegrond van de tuin bij Paleis het Loo en rechts de tuin bij Slot Zeist.

Verder lezen:
• Le Potager du Roi
• Chocolate and Zucchini over Le Potager du Roi
• Madamme Zsa Zsa vertelt… over vruchtwisseling

In de meivakantie zijn we een middagje naar kasteel Groeneveld in Baarn geweest. Het kasteel heeft een landschapspark en moestuin. Het park is ontworpen naar de Engelse landschapsstijl: waterpartijen, beken, slingerende paden, heuvels, boompartijen en solitaire bomen. De moestuin is symmetrisch aangelegd en start met een bloementuin, een appelboomgaard, een kruidentuin en eindigt met de moestuin.
De bloementuin is in rijen aangelegd. Overzichtelijk maar zo’n strak ontwerp heb ik niet eerder gezien. Het leek wel een verzameling, zo netjes geordend en met naambordjes.

De appelboomgaard is een verzameling appelbomen met naambordjes en twee labyrinten van kunstenares Ludy Feyen: doorgesneden appel-labyrint. De labyrinten stellen ieder een appelhelft voor en kunnen straks de afgevallen appels en blaadjes opvangen.

In de moestuin was het alsof ik mij in een volkstuinencomplex bevond. Hier ook een symmetrische indeling maar de beplanting en vooral het gebruik van materialen vond ik wat rommelig. Op veel stukken grond zag ik dezelfde groenten net alsof ieder een eigen tuintje heeft.
Er wordt opvallend veel beschermd met vogelnetten, insectengaas en folies. En dat is wel een troost: ook in een professionele moestuin zijn blijkbaar konijnen, muizen, koolvliegen, aardvlooien enzovoorts.

Kasteel Groeneveld is erg leuk, ook met kinderen. Vanaf het terras van het Grand Café kunnen kinderen ronddraven in speeltuin de Dierenparade. En zondag 17 mei is er speciaal evenement: Buitenspeelplaats Groeneveld. De folder belooft veel avontuur: vlotten bouwen, kano varen, pinsterkroon maken, lammetjes knuffelen, appels eten in de boomgaard, met kruiden lippenbalsem maken en speciaal voor deze dag is de ijskelder open…

Jaren heb ik gedroomd van een eigen moestuin. Werken in de tuin is fijn. Spitten en harken ook. En zaaien blijft een wonder. Uit die paar zaadjes komen planten en dan heb je ineens een tas vol courgettes of een schaal vol met smakelijke tomaatjes. Ik heb er een jaar volkstuintuinieren opzitten. Veel ging mis maar er waren ook successen! De aardappeltjes waren heerlijk, de pompoenen prachtig en de Chioggia bietjes heel apart. De snijbiet in regenboogkleuren heb ik in wokgerechten verwerkt. En de eindeloze productie courgettes bleek goede ruilwaar met de buurman. Maar mijn peulen- en bonenplanten werden nooit groter dan 20 centimeter. In de tuinbonen zat plotseling zwarte luis. De wilde konijntjes hebben de aardbeien opgesnoept. En natuurlijk waren er veel slakken. Het hoort er allemaal bij. Ik heb nu geleerd dat ik de bonenplanten en aardbeien beter moet beschermen tegen muizen en konijnen. En de slakken kan ik vangen in jampotjes met bier! Dit jaar gaat het vast beter.