De aardbeiplantjes heb ik vandaag flink vertroeteld. Ik heb een mulchlaag van stro aangebracht om het vocht om de grond langer vast te houden en de aardbeien te beschermen. Het is een doordragend ras: Ostara. Om een nog een keer aardbeien te kunnen eten moet je na de eerste pluk de bloemen en uitlopers verwijderen. Hierdoor stimuleer je een tweede bloei en oogst.
Je kan aardbeiplanten twee jaar laten staan. Daarna kan je in augustus-september van de uitlopers een nieuw bed met planten maken. Je kan het beste de uitlopers van een sterke moederplant gebruiken. Maar ik kan geen uitlopertjes wegdoen en plant gewoon alles. Ik heb nu nog de ruimte!

Met dat mooie weer van gisteren waren we natuurlijk in de volkstuin! Ik had een paar klusjes bedacht: een paar aardbeiplanten verplaatsen en worteltjes zaaien op de plek waar de aardbeien stonden. Maar ondertussen bleken het maar liefst 46 aardbeiplanten te zijn en dat was niet meer een klein klusje!
De grond is nog steeds geweldig mooi en los. Ik heb vandaag gewoon zin om de grond los te maken en te spitten. Jeetje, ik lijk wel Monty Don: “Weinig dingen geven zo’n goed gevoel als lekker spitten”. Helemaal waar! En vandaag ga ik in de los gewerkte grond spinazie uitplanten en zaaien.

Op de foto links staan de kleine aardbeiplantjes. En rechts een foto van de tuinbonen. Die staan er heel mooi bij.