Voor onze picknick in eigen tuin: Salsa Maro. Met verse tuinbonen (dubbel gedopt), scheut olijfolie, parmazaanse kaas, pijnboompitten, verse munt en drie ansjovisjes uit blik (de rest ging op de Pissaladière). Lekker dik op een stuk ciabatta. Gelukkig kan ik nog een keertje oogsten!
Compleet gemaakt met een makkelijke pastasalade met bleeksederij, gerookte kipfilet, pijnboompitten en pestodressing. En natuurlijk rosé en wit-bier. Wat een lekkere tuindag!

Gazon en terras aanleggen, klussen in mijn tuinhuisje, zaaien, wieden en oogsten daar ben ik dit jaar druk mee. Maar ik ben ook bezig om mijn plan voor de tuin vorm te geven. Ik houd erg van formele tuinen en ik heb het in mijn hoofd gehaald om een formele moestuin aan te leggen. Dat vergt enige voorbereiding.
Ik ga vier vakken met heggen maken voor groente. De vakken staan nu al globaal in de tuin maar de lijnen voor de heggen heb ik net getekend. In de vakken pas ik wisselteelt toe. In het midden komt een cirkel voor kruiden.

Ik hanteer nu vier groepen:
a. aardappelen
b. bladgroente en kolen: boerenkool, spruitjes, sla en snijbiet
c. wortelgroente: bietjes, uien en pastinaak
d. peulgewaasen: tuinbonen, peultjes en sperziebonen

Links zie je mijn tekening met mijn tuinplan en rechts de moestuin bij Versailles: Le Potager du Roi. De carrees in de tuin van Versailles zijn wel véél groter. De moestuin van de koning moest in die tijd natuurlijk meer magen vullen dan ons driekoppige gezin.
Ik heb inmiddels een enorme verzameling van buxusstekken staan. Mijn idee is dat de haagjes straks de beschemnetten wat steun geven en dat de konijntjes niet zo makkelijk de moestuin kunnen leeg eten. Op de lange termijn want het duurt natuurlijk wel even voordat de haagjes hoog genoeg zijn.

Mijn inspiratie:

Links een oude plattegrond van de tuin bij Paleis het Loo en rechts de tuin bij Slot Zeist.

Verder lezen:
• Le Potager du Roi
• Chocolate and Zucchini over Le Potager du Roi
• Madamme Zsa Zsa vertelt… over vruchtwisseling

Eindeloos ben ik bezig geweest met het stukje grond voor ons gazon een beetje glad te maken. Egaliseren zal ik het niet noemen. Ik ben misschien te ongeduldig, snel verveeld of juist gemakzuchtig maar egaliseren is duidelijk niet mijn sterkste kant. Tijdens mijn eindeloze gehark bedacht ik: er moet een grasmaaier overheen kunnen, het ziet er beter uit dan het was en deze zomer kan ik er al op picknicken! Dus heb ik de halve zak graszaad er overheen gestrooid.

Ter verstrooiing heb ik nog een paar foto’s gemaakt van de pruimen en bramen. En een overzicht van mijn tuin om weer een goed gevoel te krijgen.

Typisch! Zelfs mijn foto van mijn toekomstige grasveldje is scheef!

En kijk: Mirabelle de Nancy pruimen (kan ik straks zelf die heerlijke franse jam maken) en veel bramen.

Van de eerste oogst tuinboontjes heb ik puree gemaakt. Geserveerd als pesto met brood. Daarbij heb ik een snelle vis-barbecue bedacht. De puree vond ik erg lekker, heel wat anders dan de tuinbonen die ik voeger als kind at.

Zo heb ik het gemaakt:
De tuinbonen doppen en even kort blancheren. Het buitenste schilletje laat dan makkelijk los. Met een staafmixer heb ik de groene boontjes met een teentje knoflook, wat verse munt en scheut olijfolie gepureerd. Het is wel bewerkelijk, die tuinbonen dubbel doppen maar het resultaat is een frisse pesto op stokbrood.

Van de volgende oogst wil ik Salsa Maro maken door er parmazaanse kaas en ansjovis aan toe te voegen. Ook lekker bij de picknick. En bij Pissaladière (provencaalse uienpizza met ansjovis).

Vandaag zag ik in twee tuinboonplanten zwarte luis. Gatsie. Ik heb meteen de hele plant eruit getrokken. Er was al één tuinboon bobbelig en hopelijk is de rest op tijd te oogsten voordat weer alles ineens weer helemaal zwart ziet. Sommige planten maken zijscheuten met nieuwe toppen. Die heb ik ook allemaal verwijderd. Dit keer niet genoeg voor mijn recept met pasta. Van de tuinbonen wil ik puree maken en dan net als humus op stukken brood eten. Mmmm… tijd voor een picknick.

Update: ik las in De Tuinliefhebber dat je zwarte luizen kunt bestrijden met brandnetelgier. Ha, zijn die brandnetels toch nog ergens goed voor! Het beste kan je de planten met je vingers bedruipen met de brandnetelgier. Gieten of sprayen schijnt minder effectief te zijn.

De rest van de tuin staat er mooi bij. Snijbiet doet het goed en het staat zo mooi. De lollo rosso kropjes zijn al te oogsten. Alleen al mijn boerenkool plantjes zijn aangevreten. Aan de gaten in het net te zien kunnen vogels doorheen. Maar ik ben nog op tijd voor een tweede zaaironde.

De roos Climbing Iceberg en de witte digitalis bloeien nu heel mooi!

De aardbeiplantjes heb ik vandaag flink vertroeteld. Ik heb een mulchlaag van stro aangebracht om het vocht om de grond langer vast te houden en de aardbeien te beschermen. Het is een doordragend ras: Ostara. Om een nog een keer aardbeien te kunnen eten moet je na de eerste pluk de bloemen en uitlopers verwijderen. Hierdoor stimuleer je een tweede bloei en oogst.
Je kan aardbeiplanten twee jaar laten staan. Daarna kan je in augustus-september van de uitlopers een nieuw bed met planten maken. Je kan het beste de uitlopers van een sterke moederplant gebruiken. Maar ik kan geen uitlopertjes wegdoen en plant gewoon alles. Ik heb nu nog de ruimte!

Sub Arctic Cherry heeft de primeur met het eerste tomaatje. Lekker vroeg. Inmiddels staat er een hele verzameling vroege tomaten op mijn terras bij gebrek aan ruimte in de muurkas. In de kas moeten er al weer een aantal verpot worden en staan er meer tomaten te bloeien. Zaaien van tomaten blijf ik bijzonder vinden. Het is verbazingwekkend om te starten met een klein zaadje. En dan een flinke groeispeurt gevolgd door trossen met heerlijke tomaten. Van een courgettezaad begrijp ik het nog wel. Of een tuinboon, dat is ook logisch. Maar tomaat… bijzonder.

Zondag was er op ons complex een stekjesruilmiddag georganiseerd. Op schragentafels hadden we onze kratjes met stekjes uitgestald. Met nieuwsgierige blikken en af en toe de uitroep “heeft iemand interesse in…” ruilden we onze plantjes. Ik had tomatenplantjes, courgetteplantjes, een druivenplant, een emmer vol met geranium endressi en herfstanemonen meegenomen. En kwam thuis met nieuwe aanwinsten: Gloriosa knollen, citroenkomkommer, olijftomaat, hosta, akelei en zaden van afrikaantjes en goudsbloem. Ik ben heel blij met de Gloriosa, wat een mooie bloem! Wat een verrassing! En de citroenkomkommer! Hij staat al in mijn muurkasje.

Gisteren ben ik gestart met de aanleg van een terras. Ik heb de bandjes (de randen) ingegraven, netjes uitgemeten en waterpas gezet. Best zwaar werk en vandaag had ik natuurlijk flink spierpijn. Maar binnenkort kan ik dan eindelijk mijn zandberg verplaatsen en de grond er onder gebruiken voor mijn bladgroente. Dit jaar heb ik groepen gemaakt om wisselteelt te gaan toepassen. En de sla en boerenkool moet nodig uitgeplant worden!

In de meivakantie zijn we een middagje naar kasteel Groeneveld in Baarn geweest. Het kasteel heeft een landschapspark en moestuin. Het park is ontworpen naar de Engelse landschapsstijl: waterpartijen, beken, slingerende paden, heuvels, boompartijen en solitaire bomen. De moestuin is symmetrisch aangelegd en start met een bloementuin, een appelboomgaard, een kruidentuin en eindigt met de moestuin.
De bloementuin is in rijen aangelegd. Overzichtelijk maar zo’n strak ontwerp heb ik niet eerder gezien. Het leek wel een verzameling, zo netjes geordend en met naambordjes.

De appelboomgaard is een verzameling appelbomen met naambordjes en twee labyrinten van kunstenares Ludy Feyen: doorgesneden appel-labyrint. De labyrinten stellen ieder een appelhelft voor en kunnen straks de afgevallen appels en blaadjes opvangen.

In de moestuin was het alsof ik mij in een volkstuinencomplex bevond. Hier ook een symmetrische indeling maar de beplanting en vooral het gebruik van materialen vond ik wat rommelig. Op veel stukken grond zag ik dezelfde groenten net alsof ieder een eigen tuintje heeft.
Er wordt opvallend veel beschermd met vogelnetten, insectengaas en folies. En dat is wel een troost: ook in een professionele moestuin zijn blijkbaar konijnen, muizen, koolvliegen, aardvlooien enzovoorts.

Kasteel Groeneveld is erg leuk, ook met kinderen. Vanaf het terras van het Grand Café kunnen kinderen ronddraven in speeltuin de Dierenparade. En zondag 17 mei is er speciaal evenement: Buitenspeelplaats Groeneveld. De folder belooft veel avontuur: vlotten bouwen, kano varen, pinsterkroon maken, lammetjes knuffelen, appels eten in de boomgaard, met kruiden lippenbalsem maken en speciaal voor deze dag is de ijskelder open…

Vandaag heb ik de hele dag gewerkt aan mijn toekomstige gazon. Perfecte grond dat wel maar ik kwam tijdens het loswoelen en spitten toch nog veel kweek tegen. Soms zelfs nog een stuk brandnetelwortel. Ik weet dat ik er brandnetelgier, -soep en -thee van kan maken. Maar ik wil de brandnetels helemaal weg hebben. Op de onkruidcomposthoop groeit het zelfs gewoon verder. Onverwoestbaar en onvermoeibaar, die brandnetels.
Op sommige stukken waren de kleiklonten nog te hard: wederom spitten dus. Maar gelukkig is een groot deel mooie losse grond, klaar om te egaliseren.

Maar terwijl ik aan het ploeteren was op die grond bedacht ik dat ik nodig de druiven moet gaan opbinden, een klimnet voor mijn hoge peulen moet gaan maken, zand voor het terras moet verplaatsen omdat de grond eronder bestemd is voor sla en kolen, palen moet gaan slaan voor de bramen, dahliazaaisels planten, losso rossa uitplanten en de uien in de grond stoppen. En toen zag ik het even niet meer zitten… Dus hier komen foto’s om mij weer wat beter te voelen:

Links de tuin in 2007 en rechts zoals ik vandaag vertrok.

Het stuk grond voor gazon.