Soms heb je dat. Veel zin om naar de tuin te gaan, ook nog eens de tijd om naar de tuin te gaan maar dan zit het weer tegen. De hele ochtend stond ik in de motregen te ploeteren in zware klei. De klei was alweer iets te nat dus ging het niet zo goed. En ben je op zo’n dag haastig naar het schoolplein gefietst wordt het alsnog een stralende dag.
Ik heb toch nog wat gedaan. Wat spinazie gezaaid en afgeschermd tegen de vogels en flink wat brandnetels weggehaald. Die brandnetels groeien alweer flink maar passen natuurlijk niet in mijn kindvriendelijke tuin. Ik was trouwens vanochtend vrij vroeg op de tuin en ik kon nog net een konijntje zien weg hupsen.

We zijn morgen allemaal vrij dus gaan we lekker de hele dag! Het gaat maar liefst 22 graden worden.

Met dat mooie weer van gisteren waren we natuurlijk in de volkstuin! Ik had een paar klusjes bedacht: een paar aardbeiplanten verplaatsen en worteltjes zaaien op de plek waar de aardbeien stonden. Maar ondertussen bleken het maar liefst 46 aardbeiplanten te zijn en dat was niet meer een klein klusje!
De grond is nog steeds geweldig mooi en los. Ik heb vandaag gewoon zin om de grond los te maken en te spitten. Jeetje, ik lijk wel Monty Don: “Weinig dingen geven zo’n goed gevoel als lekker spitten”. Helemaal waar! En vandaag ga ik in de los gewerkte grond spinazie uitplanten en zaaien.

Op de foto links staan de kleine aardbeiplantjes. En rechts een foto van de tuinbonen. Die staan er heel mooi bij.

De laatste dagen ben ik druk geweest. Ik heb gespit en nog eens gespit… Ik wil een gazon aanleggen en daarvoor ben ik nu de grond aan het voorbereiden. Het resultaat mag er zijn! Op de foto zie je de helft van mijn arbeid. Als het vrijdagmiddag droog is, ga ik verder met de laatste metertjes. Dan laat ik het een week of twee inklinken en ga ik egaliseren en zaaien. En dan kunnen we op blote voeten relaxen, voetballen en picknicken op het nieuwe grasveld. Dat is altijd het leuke van spitten: mijmeren over hoe het zal gaan worden.

En tijdens het spitten zag ik de eerste luchtballon van dit jaar. Nu is het echt lente!

Het was warm en druk in het zaaltje van volkstuinvereniging ATV-Zuid. Veel volkstuinders wilde het niet missen: een workshop “Evenwichtsbemesting en schoon water”. Aan lange tafels en met ons zakje grond uit eigen tuin voor ons, luisteren we naar informatie van de Stichtse Rijnlanden over schoon water en evenwichtsbemesting in de tuin verzorgd door de heer Bartlema.
Ik heb er veel geleerd. Zo heb ik onlangs best veel compost van champignons naar mijn tuin gebracht. Ik dacht dat 10 kruiwagens voor mijn halve tuin niet zoveel was. Maar ik begrijp nu dat ik er wel mijn hele tuin ermee kan bemesten! En ik kan nu tekorten aan stikstof, fosfaat en kalium aan mijn planten herkennen. Ik spotte vandaag al meteen een stikstofgebrek!
Na het luisteren konden we zelf aan de slag met onze grond. Eén deel grond werd gemengd met twee delen water. En met een staafje hebben we het stikstofgehalte gemeten. N=20 kwam eruit en dat is in orde. Het grondmonster heb ik achtergelaten voor meer testen. Binnenkort valt mijn bemestingsadvies op de deurmat. Om precies te zijn: een N.P.K. en kalkadvies met periode. Eerlijk gezegd had ik niet verwacht dat ik het zó interessant zou vinden.

Een druif is makkelijk te stekken. Door de sterke groei en het snoeien in de winter heb je automatisch veel stengels om te stekken. Zorg er wel voor dat de scheuten niet bevroren zijn. Ideaal is een eenjarige, verhoute scheut met knoppen. Maar minder goede scheuten, kan je gewoon proberen te stekken. Knip de scheut steeds tussen twee knoppen doormidden, zodat je een stuk stengel met één knop krijgt.

Verticaal stekken doe je zo:
• onder de knop een stuk scheut van 7-8 centimeter
• boven de knop stuk scheut van een centimeter, schuin afknippen
• steek de scheuten in stekgrond zodat de knop net boven de grond zit.

Horizontaal stekken doe je zo:
• knip de stek links en rechts van de knop op twee centimeter af
• leg de stekken op de stekgrond met de knop naar boven
• druk de stekken licht aan zodat de knop net boven de grond blijft

Stekgrond kan je bij het tuincentrum kopen. Of zelf maken door potgrond te mengen met 1/5 deel zand. Dek de stekken af met plastic of plaats ze in kweekkasje. Zet de stekken op een warme plek (20 graden). Controleer regelmatig of de grond niet te droog is en verwijder stekken die aangetast worden door schimmels.
De knop zal vlot uitlopen maar de wortelvorming kan langer duren. Stekken die gaan groeien kan je alvast in een apart potje zetten om de wortels niet te beschadigen. Als de groei goed doorzet, kan je druivenplanten afharden. In april/mei kan je de druiven in de volle grond planten.

In mijn volkstuin gooi ik bijna alle plantenresten op de composthoop. Behalve de wortels van onkruid. Daar heb ik een aparte hoop voor. Wortels van ridderzuring en brandnetel, het groeit op de composthoop gewoon verder. Zucht.

Thuis heb ik een zo’n groene compostbak en daar gaat tuin- en keukenafval in. Je kan niet al het keukenafval erin gooien. Gooi er geen gekookt eten, citrusschillen en vleesresten in. Maar wel: afval van (rauwe) groente en fruit, koffieprut en theezakjes (zonder nietje) en eierschalen. Ik probeer al een jaar op deze manier zelf compost maar nog niet echt succesvol. Het wordt nog niet echt een donkere, bosachtige substantie. Maar dat ik op deze manier mijn afval kan verminderen, geeft een goed gevoel. En ik heb ook niet echt last van het vat, het stinkt niet en het vat gaat qua kleur op in de omgeving. Ik heb er wel eens over gedacht om een bokashi-emmer uit te proberen. Of een wormenbak te maken maar ja, gedoe met compostwormen: zorgen voor geen grote temperatuurverschillen en ze hebben regelmatig eten nodig. Hoe moet dat dan weer in de vakantie?

Meer informatie:
Zelf composteren, Milieucentraal
How to make a worm compost bin, Small Notebook

Zelf van tuinafval compost maken, bijna iedere tuinder doet het. Het is makkelijk en voordelig om in een hoekje van de volkstuin een composthoop aan te leggen. Het kan op vele manieren. Een eenvoudige manier is een losse hoop met een oppervlakte van ongeveer één vierkante meter. Ik heb met vier palen en gaas een composthoop gemaakt.

Het geheim van een goed resultaat:
• Verdeel het afval in twee groepen: bruin (takken, dode plantenresten en dor blad) en groen (blad en maaisel)
• Maak laagjes van het verschillende tuinafval
• Knip of versnipper alle takjes en twijgjes zo klein mogelijk
• Keer de hoop het liefst eens in de twee maanden om
• Voeg een beetje kalk, bloed- of beendermeel toe…
• Geef de hoop bij droog weer water
• Na een jaar is de compost te gebruiken voor de tuin
• Leg een tweede hoop aan voor nieuw afval (moet ik nog doen)

Het duurt nog wel even, maar om straks in april druiven te kunnen planten is februari de tijd om je te oriënteren en te bestellen. Mijn druiven heb ik vooraf besteld en in april afgehaald. Bij sommige kwekerijen zijn meeldauwresistent wijn- of tafeldruiven te koop. Perfect voor de ecologische tuin en biologische wijn.

Ik heb kale wortelstokken gekocht. De druif is dan geënt op een wortelstok. De kale wortels kan je het beste een dag in een emmer water zetten. Zet de emmer wel binnen want het water moet ongeveer 20 graden zijn. Vlak voor het planten kan je dan nog even een paar cm van de wortels knippen.

Kies een zonnige plek of een zuidmuur (zuid-oost of zuid-west). De druif heeft ondersteuning van een pergola of draadwerk nodig. Aan de bodem stelt de druif weinig eisen. Kleigrond heeft geen bodemverbetering nodig. Zware kleigrond kan verbeterd worden met zand en/of compost. Zandgrond kan gemengd worden met magnesium-kalk (max 500 gram) en eventueel compost.

Graaf een ruim gat van 50 cm breed en 40 cm diep, maak de ondergrond goed los en meng de eventuele meststoffen door de uitgeschepte grond. Vul het gat met een deel van de grond en zet de druif zo neer dat de ent uiteindelijk ongeveer 7 cm boven maaiveld uitkomt. Spreid de wortels helemaal uit. Breng de rest van de grond rond de wortels en stamp de grond steeds lichtjes aan. Zorg ervoor dat de grond goed aansluit met de wortels. Laat een klein kuiltje over om water te kunnen geven.

Wijndruiven hebben ongeveer 1,25 meter in de rij nodig. En de afstand tussen de rijen is 2 meter. Tafeldruiven hebben meer ruimte nodig. Ik heb een afstand van 2 meter gekozen. Bij een grotere afstand tussen de planten krijg je meer trossen en een betere smaak. En minder trossen (weg snoeien) aan de plant komt de smaak ten goede!

Meer informatie
Wijnbouw Nederland
Wijngaard Wageningseberg

Adressen voor meeldauwresistente rassen
Agthuysen Wijnbouw
Domein Hof te Dieren
Vitis Vino

Binnenkort moet ik mijn druiven snoeien. Vorig jaar het ik vier tafeldruiven geplant, een Palatina, Birstaler Muskat en twee Muscat Bleu. In de eerste winter (jan/feb) snoei je de plant terug tot de hoogte waarop je de eerste zijtakken wilt hebben. Langs de muur is dat meestal op een hoogte van 80 à 100 cm. In het volgende voorjaar (begin mei) laat je dan de drie bovenste scheuten uitlopen, daaronder haal je alle scheuten weg.

De afgeknipte scheuten kan je prima stekken. Binnenkort meer over het stekken en het aanplanten van nieuwe druiven.

Jaren heb ik gedroomd van een eigen moestuin. Werken in de tuin is fijn. Spitten en harken ook. En zaaien blijft een wonder. Uit die paar zaadjes komen planten en dan heb je ineens een tas vol courgettes of een schaal vol met smakelijke tomaatjes. Ik heb er een jaar volkstuintuinieren opzitten. Veel ging mis maar er waren ook successen! De aardappeltjes waren heerlijk, de pompoenen prachtig en de Chioggia bietjes heel apart. De snijbiet in regenboogkleuren heb ik in wokgerechten verwerkt. En de eindeloze productie courgettes bleek goede ruilwaar met de buurman. Maar mijn peulen- en bonenplanten werden nooit groter dan 20 centimeter. In de tuinbonen zat plotseling zwarte luis. De wilde konijntjes hebben de aardbeien opgesnoept. En natuurlijk waren er veel slakken. Het hoort er allemaal bij. Ik heb nu geleerd dat ik de bonenplanten en aardbeien beter moet beschermen tegen muizen en konijnen. En de slakken kan ik vangen in jampotjes met bier! Dit jaar gaat het vast beter.