Vandaag heb ik tien kruiwagens met compost naar mijn tuin gereden. Voldaan en moe zit ik nu op de bank naar de foto’s te kijken. De eerste kruiwagens zijn leuk maar na de vijfde ging ik mij realiseren dat mijn actie wel spierpijn zal opleveren. De eerste zware arbeid na een lange winter. De compost (van een champignonkweker) is door volkstuincomplex ingekocht en kost ons 50 eurocent per kruiwagen. De grond van mijn tuin is heel goed maar zware klei. Ik gebruik de compost om de grond losser te maken.

Binnen zijn bijna alle zaden, die ik heb voorgezaaid, opgekomen. Zelfs de hele oude pompoenzaden, Uchi kuri. Alleen de tuinbonen zijn een beetje traag. Deze maand ga ik nog peultje, tomaten en komkommer zaaien. Nu is het tuinseizoen voor mij echt weer begonnen.

De sneeuw is helemaal weg en ik ben begonnen met voorzaaien. Op de verwarming staan bakjes met krul- en eikenbladsla, gewone en ronde courgettes en pompoen. De raapsteeltjes zijn al ontkiemd. In één dag! En die staan nu wat koeler. Vorig jaar heb ik een paar peulen van de tuinbonen door laten groeien voor de zaden. Het waren ooit roodbloeiende tuinbonen maar inmiddels zijn het rode, roze en wit bloeiende tuinbonen geworden. Heel decoratief.

Mijn tuinklusjes voor volgende week
• druiven snoeien (beetje laat, ik weet het, maar ja al die vorst)
• kruiwagens compost halen
• gaas om de groentenvakken zetten (tegen de konijntjes en vogelvriendelijker)

De konijnen hebben door de lang aanhoudende sneeuw geen voedsel meer en beginnen de basten van mijn appel- en perenbomen kaal te vreten. Ze zijn door het laatste pak sneeuw nu ook begonnen aan mijn geliefde pruimenbomen ;-(. Op advies van een fruitboomexpert, die ons ieder jaar komt helpen met snoeien, heb ik de basten van de bomen dichtgeplakt met tape (foto vergeten te maken). De konijnen zullen nooit de hele bast opeten. In het voorjaar zullen de sapstromen gedeeltelijk door het hout en door de resterende bast gaan. De onderlaag is kwetsbaar en mag niet uitdrogen of nat worden. Vandaar dus het plakband.

Begint het bij jullie ook al te kriebelen? Ik ga eind van de maand al weer wat zaaien. Pluksla en raapsteeltjes. Die raapsteeltjes ga ik proberen omdat Lisette er vorig jaar zo enthousiast over schreef. Ik las dat je het net als rucola door de pasta mengen. Dat lijkt me erg lekker. In de tuin wil ik nog aan de slag met de structuur van mijn vier grote vakken. Maar dan moet de vorst wel even wegblijven omdat anders de grond te hard is.
Mijn zoontje is ook weer bezig met de tuin. Hij heeft vandaag een leuke tekening gemaakt. Kijk eens naar de bietjes. Hij weet dat ze onder de grond groeien. Ik was verrast! Toen ik er naar vroeg zei hij: “duh… ik zie je ze toch opgraven.”

De nazomer is net begonnen, de avonden worden korter en straks is het ’s ochtends weer fris. Eind augustus kan je al een beetje ruiken dat de zomer zijn beste tijd heeft gehad. Hoog tijd om bezig te zijn met de wintergroente. Alle prei is inmiddels uitgeplant en volgende maand kan de eerste prei al in de pan. De boerenkool moet ik nog even snel verplanten want die staan te dicht op mijn immens grote spruitjesplanten. Ik heb trouwens de eerste spruitjes al gezien!

De uien schieten ook al flink op en de aardappelen moet snel de grond uit. Aardappels rooien blijf ik lastig vinden. Het gaat dit jaar al wel beter maar toch rijg ik ook dit jaar uitgerekend de mooiste en grootste (waarschijnlijk daarom) aardappels aan mijn spitvork.

En kijk eens naar dit mooie exemplaar!

Ik heb mijn eerste pruimen kunnen oogsten! En ze zijn geweldig lekker. Sappig en zoet. Precies rijp. En veel! En helemaal voor mij alleen. Mijn zoontje kaapt namelijk wel alle frambozen voor mijn neus weg, de aadbeien idemdito. Maar maar de pruimen doen hem niets! Morgen als het wat koeler is, ga ik pruimentaart bakken want vandaag heb ik weer een zo’n schaal vol geplukt.
Sommige pruimen zijn aangevreten door wespen. De schade valt mee, er blijven voldoende pruimen over. Er zijn trouwens dit jaar veel wespen op de tuin. Buiten eten was een behoorlijke hectische bezigheid: druk met theedoek om zich heen zwaaiende vrouw, mopperende man, gillend kind… Hoe doen ze dat toch op de foto-shoots van die mooie tuintijdschriften? Die prachtig gedekte tafels met eten en drinken. Misschien toch maar eens een wespenval uitproberen.

De Victoria pruimen zijn nog steeds erg klein, hooguit twee centimeter. Maar wel veel. Misschien had ik ze wel moeten uitdunnen.

Pruimentaart dus! Ik zal een recept uit Wilde venkel & rabarber uitproberen. Of even op de weblog van Thea kijken voor een lekker recept.

Mijn vakantie is weer voorbij. Ik zit weer dagelijks achter mijn computer. Het is uit met later opstaan en lekker koffie drinken in het ochtendzonnetje. Niet meer ’s ochtends konijntjes kijken en geen moederfazant met haar kleintjes voorbij zien komen.

Vlak voor onze vakantie hebben we de water- en elektriciteitsleidingen aangelegd. Wat een luxe!
We eten weer regelmatig uit de tuin. Tuinbonen en peultjes zijn op. En nu eten we regelmatig (ronde) courgette, aardappeltjes, tomaten en bietjes en snijbiet. Van snijbiet maak ik hartige taart. Ik kook de gesneden snijbiet tien minuten, meng een bakje ricotta met 3 eieren en dat gaat samen in een taartvorm met bladerdeeg. Heerlijk! Net spinazietaart. Wat maken jullie van snijbiet? Ik heb het ook wel eens gewokt als paksoi maar dat vond ik geen succes.

Het gras is deze zomer flink gaan groeien. Ik zit vol met plannen voor de nazomer en herfst. Gras bijzaaien, verder met het terras en aan de slag met mijn buxusvakken voor de moestuin. Mooie klimroos tegen het huisje planten. En het huisje schilderen en leuk inrichten. Maar morgen eerst de net uitgeplante winterprei water geven.

Een hoofdzekering laten indraaien en een slimme meter laten activeren door de monteurs van de netbeheerder krijg je niet in één week voor elkaar. Ook niet in twee of drie. Het heeft maar liefst vier weken geduurd! Maar nu heb ik eindelijk stroom in mijn tuinhuisje. Niet dat ik meteen met een elektrische heggenschaar of grasmaaier mijn tuin ga bewerken. Ik heb het eerlijk gezegd nog niet echt gemist. Maar elektriciteit is nu wel handig om te klussen. En straks voor een koelkastje en waterkoker zodat kan ik lekker kan koken op de tuin.

En de eerste grassprietjes staan fier omhoog. Gisteren zag ik nog geen enkel sprietje en vandaag lag er een groene waas overheen. Hopelijk kunnen we het grasveld in de vakantie gaan gebruiken.

Alles lijkt nu in een stroomversnelling te gaan.

Eindeloos ben ik bezig geweest met het stukje grond voor ons gazon een beetje glad te maken. Egaliseren zal ik het niet noemen. Ik ben misschien te ongeduldig, snel verveeld of juist gemakzuchtig maar egaliseren is duidelijk niet mijn sterkste kant. Tijdens mijn eindeloze gehark bedacht ik: er moet een grasmaaier overheen kunnen, het ziet er beter uit dan het was en deze zomer kan ik er al op picknicken! Dus heb ik de halve zak graszaad er overheen gestrooid.

Ter verstrooiing heb ik nog een paar foto’s gemaakt van de pruimen en bramen. En een overzicht van mijn tuin om weer een goed gevoel te krijgen.

Typisch! Zelfs mijn foto van mijn toekomstige grasveldje is scheef!

En kijk: Mirabelle de Nancy pruimen (kan ik straks zelf die heerlijke franse jam maken) en veel bramen.

Vandaag zag ik in twee tuinboonplanten zwarte luis. Gatsie. Ik heb meteen de hele plant eruit getrokken. Er was al één tuinboon bobbelig en hopelijk is de rest op tijd te oogsten voordat weer alles ineens weer helemaal zwart ziet. Sommige planten maken zijscheuten met nieuwe toppen. Die heb ik ook allemaal verwijderd. Dit keer niet genoeg voor mijn recept met pasta. Van de tuinbonen wil ik puree maken en dan net als humus op stukken brood eten. Mmmm… tijd voor een picknick.

Update: ik las in De Tuinliefhebber dat je zwarte luizen kunt bestrijden met brandnetelgier. Ha, zijn die brandnetels toch nog ergens goed voor! Het beste kan je de planten met je vingers bedruipen met de brandnetelgier. Gieten of sprayen schijnt minder effectief te zijn.

De rest van de tuin staat er mooi bij. Snijbiet doet het goed en het staat zo mooi. De lollo rosso kropjes zijn al te oogsten. Alleen al mijn boerenkool plantjes zijn aangevreten. Aan de gaten in het net te zien kunnen vogels doorheen. Maar ik ben nog op tijd voor een tweede zaaironde.

De roos Climbing Iceberg en de witte digitalis bloeien nu heel mooi!