Een hoofdzekering laten indraaien en een slimme meter laten activeren door de monteurs van de netbeheerder krijg je niet in één week voor elkaar. Ook niet in twee of drie. Het heeft maar liefst vier weken geduurd! Maar nu heb ik eindelijk stroom in mijn tuinhuisje. Niet dat ik meteen met een elektrische heggenschaar of grasmaaier mijn tuin ga bewerken. Ik heb het eerlijk gezegd nog niet echt gemist. Maar elektriciteit is nu wel handig om te klussen. En straks voor een koelkastje en waterkoker zodat kan ik lekker kan koken op de tuin.

En de eerste grassprietjes staan fier omhoog. Gisteren zag ik nog geen enkel sprietje en vandaag lag er een groene waas overheen. Hopelijk kunnen we het grasveld in de vakantie gaan gebruiken.

Alles lijkt nu in een stroomversnelling te gaan.

Voor onze picknick in eigen tuin: Salsa Maro. Met verse tuinbonen (dubbel gedopt), scheut olijfolie, parmazaanse kaas, pijnboompitten, verse munt en drie ansjovisjes uit blik (de rest ging op de Pissaladière). Lekker dik op een stuk ciabatta. Gelukkig kan ik nog een keertje oogsten!
Compleet gemaakt met een makkelijke pastasalade met bleeksederij, gerookte kipfilet, pijnboompitten en pestodressing. En natuurlijk rosé en wit-bier. Wat een lekkere tuindag!

Gazon en terras aanleggen, klussen in mijn tuinhuisje, zaaien, wieden en oogsten daar ben ik dit jaar druk mee. Maar ik ben ook bezig om mijn plan voor de tuin vorm te geven. Ik houd erg van formele tuinen en ik heb het in mijn hoofd gehaald om een formele moestuin aan te leggen. Dat vergt enige voorbereiding.
Ik ga vier vakken met heggen maken voor groente. De vakken staan nu al globaal in de tuin maar de lijnen voor de heggen heb ik net getekend. In de vakken pas ik wisselteelt toe. In het midden komt een cirkel voor kruiden.

Ik hanteer nu vier groepen:
a. aardappelen
b. bladgroente en kolen: boerenkool, spruitjes, sla en snijbiet
c. wortelgroente: bietjes, uien en pastinaak
d. peulgewaasen: tuinbonen, peultjes en sperziebonen

Links zie je mijn tekening met mijn tuinplan en rechts de moestuin bij Versailles: Le Potager du Roi. De carrees in de tuin van Versailles zijn wel véél groter. De moestuin van de koning moest in die tijd natuurlijk meer magen vullen dan ons driekoppige gezin.
Ik heb inmiddels een enorme verzameling van buxusstekken staan. Mijn idee is dat de haagjes straks de beschemnetten wat steun geven en dat de konijntjes niet zo makkelijk de moestuin kunnen leeg eten. Op de lange termijn want het duurt natuurlijk wel even voordat de haagjes hoog genoeg zijn.

Mijn inspiratie:

Links een oude plattegrond van de tuin bij Paleis het Loo en rechts de tuin bij Slot Zeist.

Verder lezen:
• Le Potager du Roi
• Chocolate and Zucchini over Le Potager du Roi
• Madamme Zsa Zsa vertelt… over vruchtwisseling

Eindeloos ben ik bezig geweest met het stukje grond voor ons gazon een beetje glad te maken. Egaliseren zal ik het niet noemen. Ik ben misschien te ongeduldig, snel verveeld of juist gemakzuchtig maar egaliseren is duidelijk niet mijn sterkste kant. Tijdens mijn eindeloze gehark bedacht ik: er moet een grasmaaier overheen kunnen, het ziet er beter uit dan het was en deze zomer kan ik er al op picknicken! Dus heb ik de halve zak graszaad er overheen gestrooid.

Ter verstrooiing heb ik nog een paar foto’s gemaakt van de pruimen en bramen. En een overzicht van mijn tuin om weer een goed gevoel te krijgen.

Typisch! Zelfs mijn foto van mijn toekomstige grasveldje is scheef!

En kijk: Mirabelle de Nancy pruimen (kan ik straks zelf die heerlijke franse jam maken) en veel bramen.

Van de eerste oogst tuinboontjes heb ik puree gemaakt. Geserveerd als pesto met brood. Daarbij heb ik een snelle vis-barbecue bedacht. De puree vond ik erg lekker, heel wat anders dan de tuinbonen die ik voeger als kind at.

Zo heb ik het gemaakt:
De tuinbonen doppen en even kort blancheren. Het buitenste schilletje laat dan makkelijk los. Met een staafmixer heb ik de groene boontjes met een teentje knoflook, wat verse munt en scheut olijfolie gepureerd. Het is wel bewerkelijk, die tuinbonen dubbel doppen maar het resultaat is een frisse pesto op stokbrood.

Van de volgende oogst wil ik Salsa Maro maken door er parmazaanse kaas en ansjovis aan toe te voegen. Ook lekker bij de picknick. En bij Pissaladière (provencaalse uienpizza met ansjovis).