De konijnen hebben door de lang aanhoudende sneeuw geen voedsel meer en beginnen de basten van mijn appel- en perenbomen kaal te vreten. Ze zijn door het laatste pak sneeuw nu ook begonnen aan mijn geliefde pruimenbomen ;-(. Op advies van een fruitboomexpert, die ons ieder jaar komt helpen met snoeien, heb ik de basten van de bomen dichtgeplakt met tape (foto vergeten te maken). De konijnen zullen nooit de hele bast opeten. In het voorjaar zullen de sapstromen gedeeltelijk door het hout en door de resterende bast gaan. De onderlaag is kwetsbaar en mag niet uitdrogen of nat worden. Vandaar dus het plakband.

Volgende week ga ik weer beginnen met zaaien: raapsteeltjes en pluksla. Natuurlijk eerst even binnen en dan laat ik de groente verder groeien in mijn muurkasje. Als alles goed gaat, kunnen we in maart weer verse groente uit eigen tuin eten. Ik had dit jaar ook wintergroente staan. Maar de konijnen hadden het zwaar met al die sneeuw op het volkstuincomplex. Mijn goed beschermde spruitjes en boerenkool hebben ze toch weten te bereiken en ze hebben alles kaal gevreten. Echt alles. Ze hebben zelfs de bast van mijn appel- en perenboom gegeten. Huh? Volgens onze fruitspecialist moet ik de bast dichtplakken met plakband voordat de sapstroom weer opgang komt. Misschien overleven mijn bomen het op die manier.

Ik ben een zaaikalender aan het knutselen. Hier is op de valreep de maand januari. Leuk voor op de koelkast.

Begint het bij jullie ook al te kriebelen? Ik ga eind van de maand al weer wat zaaien. Pluksla en raapsteeltjes. Die raapsteeltjes ga ik proberen omdat Lisette er vorig jaar zo enthousiast over schreef. Ik las dat je het net als rucola door de pasta mengen. Dat lijkt me erg lekker. In de tuin wil ik nog aan de slag met de structuur van mijn vier grote vakken. Maar dan moet de vorst wel even wegblijven omdat anders de grond te hard is.
Mijn zoontje is ook weer bezig met de tuin. Hij heeft vandaag een leuke tekening gemaakt. Kijk eens naar de bietjes. Hij weet dat ze onder de grond groeien. Ik was verrast! Toen ik er naar vroeg zei hij: “duh… ik zie je ze toch opgraven.”

De pruimenbomen hebben al het blad verloren en de bladeren aan de druivenstokken verkleuren geel. Hier en daar staat de snijbiet er nog fris bij maar de meeste planten ben ik aan het opruimen. De courgette en de lampionbes (physalis) gaan naar de compost. De plek waar de aardappels stonden is natuurlijk al een tijdje leeg. De tuin wordt steeds kaler. Tijd om aan de slag te gaan met de structuur voor de moestuin. Ik wil nieuwe paden maken en mijn buxusstekjes gaan uitplanten. De grote hagen op de grens met mijn buren afmaken. Maar dan moeten de ligusterstekjes nog wel op tijd wortels gaan maken. En dan straks weer plannen maken en groenten uitkiezen!

Ik heb nog een paar ecolette-appeltjes liggen voor een appelcrumble. En twee manden met aardappelen voor de winter. In de tuin staat nog prei, spruitjes en boerenkool.

Natuurlijk ging er afgelopen jaar ook wel wat mis. Mijn bietjes waren ineens kolossaal. En natuurlijk hier en daar het onkruid sterker dan ik. Kijk maar naar de foto’s. Oei! Maar het onkruid is nu helemaal weg. Rigoreus wieden: daar heb je altijd wel veel eer van!

De eerste uitjes zijn geoogst en hangen buiten te drogen. En van mijn eigen uitjes ga ik natuurlijk pissaladière (provencaalse uienpizza) maken.

Zo maak je pissaladière:
Meng 250 gram bloem met 100 ml olijfolie en 125 ml water. Kneed het tot een deegbal. Leg het deeg een kwartiertje op een warme plek om te laten rijzen. Snij de uien in ringen en bak ze op een middelhoge vuur. Voeg een eetlepel honing en een eetlepel suiker toe en laat de uien 30 minuten karameliseren. Voor een mooie kleur kan je een sliertje geweekte saffraan toevoegen. Rol het deeg uit zodat het op een bakplaat past en leg daarop de uien, ansjovis en olijven. Bak de uienpizza op 220 graden in 20 minuten gaar.

De nazomer is net begonnen, de avonden worden korter en straks is het ’s ochtends weer fris. Eind augustus kan je al een beetje ruiken dat de zomer zijn beste tijd heeft gehad. Hoog tijd om bezig te zijn met de wintergroente. Alle prei is inmiddels uitgeplant en volgende maand kan de eerste prei al in de pan. De boerenkool moet ik nog even snel verplanten want die staan te dicht op mijn immens grote spruitjesplanten. Ik heb trouwens de eerste spruitjes al gezien!

De uien schieten ook al flink op en de aardappelen moet snel de grond uit. Aardappels rooien blijf ik lastig vinden. Het gaat dit jaar al wel beter maar toch rijg ik ook dit jaar uitgerekend de mooiste en grootste (waarschijnlijk daarom) aardappels aan mijn spitvork.

En kijk eens naar dit mooie exemplaar!

Samen met mijn zoontje heb ik van de pruimen een eenvoudige clafoutis uit Wilde venkel & rabarber gebakken.
Meng 75 gram bloem, 50 gram suiker, een zakje vanillesuiker, snufje zout met vier eieren. In het recept staat zes eieren maar ik vind dat iets te veel. Voeg 250 ml melk toe en mix het geheel tot een mooi beslag.

Doe de gehalveerde pruimen met de bolle kant in een ingevette taartvorm, giet het beslag erover en bak de pruimentaart op 200 graden in 45 minuten gaar.

Serveren met poedersuiker en een klodder slagroom!

Foto’s genomen door mijn zoontje Olav (zes jaar)

Ik heb mijn eerste pruimen kunnen oogsten! En ze zijn geweldig lekker. Sappig en zoet. Precies rijp. En veel! En helemaal voor mij alleen. Mijn zoontje kaapt namelijk wel alle frambozen voor mijn neus weg, de aadbeien idemdito. Maar maar de pruimen doen hem niets! Morgen als het wat koeler is, ga ik pruimentaart bakken want vandaag heb ik weer een zo’n schaal vol geplukt.
Sommige pruimen zijn aangevreten door wespen. De schade valt mee, er blijven voldoende pruimen over. Er zijn trouwens dit jaar veel wespen op de tuin. Buiten eten was een behoorlijke hectische bezigheid: druk met theedoek om zich heen zwaaiende vrouw, mopperende man, gillend kind… Hoe doen ze dat toch op de foto-shoots van die mooie tuintijdschriften? Die prachtig gedekte tafels met eten en drinken. Misschien toch maar eens een wespenval uitproberen.

De Victoria pruimen zijn nog steeds erg klein, hooguit twee centimeter. Maar wel veel. Misschien had ik ze wel moeten uitdunnen.

Pruimentaart dus! Ik zal een recept uit Wilde venkel & rabarber uitproberen. Of even op de weblog van Thea kijken voor een lekker recept.

Mijn vakantie is weer voorbij. Ik zit weer dagelijks achter mijn computer. Het is uit met later opstaan en lekker koffie drinken in het ochtendzonnetje. Niet meer ’s ochtends konijntjes kijken en geen moederfazant met haar kleintjes voorbij zien komen.

Vlak voor onze vakantie hebben we de water- en elektriciteitsleidingen aangelegd. Wat een luxe!
We eten weer regelmatig uit de tuin. Tuinbonen en peultjes zijn op. En nu eten we regelmatig (ronde) courgette, aardappeltjes, tomaten en bietjes en snijbiet. Van snijbiet maak ik hartige taart. Ik kook de gesneden snijbiet tien minuten, meng een bakje ricotta met 3 eieren en dat gaat samen in een taartvorm met bladerdeeg. Heerlijk! Net spinazietaart. Wat maken jullie van snijbiet? Ik heb het ook wel eens gewokt als paksoi maar dat vond ik geen succes.

Het gras is deze zomer flink gaan groeien. Ik zit vol met plannen voor de nazomer en herfst. Gras bijzaaien, verder met het terras en aan de slag met mijn buxusvakken voor de moestuin. Mooie klimroos tegen het huisje planten. En het huisje schilderen en leuk inrichten. Maar morgen eerst de net uitgeplante winterprei water geven.

Een hoofdzekering laten indraaien en een slimme meter laten activeren door de monteurs van de netbeheerder krijg je niet in één week voor elkaar. Ook niet in twee of drie. Het heeft maar liefst vier weken geduurd! Maar nu heb ik eindelijk stroom in mijn tuinhuisje. Niet dat ik meteen met een elektrische heggenschaar of grasmaaier mijn tuin ga bewerken. Ik heb het eerlijk gezegd nog niet echt gemist. Maar elektriciteit is nu wel handig om te klussen. En straks voor een koelkastje en waterkoker zodat kan ik lekker kan koken op de tuin.

En de eerste grassprietjes staan fier omhoog. Gisteren zag ik nog geen enkel sprietje en vandaag lag er een groene waas overheen. Hopelijk kunnen we het grasveld in de vakantie gaan gebruiken.

Alles lijkt nu in een stroomversnelling te gaan.